Jeugdhelden K's Choice op Zandstock


Kinderen van 12 zingen tegenwoordig uit volle borst 'Drank & Drugs', wij zongen op die leeftijd dat we níet verslaafd waren. In de disco, met je vriendinnen, in een kringetje en dan heel hard mee schreeuwen dat we nog leefden. Afgewisseld met dat we nooit niemands vrouw zouden worden, en een trut en een geliefde waren. In kringverband zingen, en de liedjes zoveel mogelijk uitbeelden met je handen, niks twerken!

Het waren ook allemaal stoere wijven, zeker Sarah van K's Choice. Ze speelde gitaar, was alom bad-ass en alles behalve meisjesachtig. En nog! 17 jaar later sta ik daar, diep van binnen nog een tienermeisje, (uiterlijk ook trouwens, word ik steeds aan herinnerd als ik een sixpackje bier af wil rekenen) en heel bang dat ik teleurgesteld ga worden. Dat ze oud geworden zijn, of slecht, of zuur. Je kent de tours wel, de bankrekening is leeg, dus we gaan nog een keer op pad. Dat ze in België al die tijd zijn doorgegaan, maakt even niet uit.

Maar wat een band! Volle tent, met allemaal stiekeme tienermeisjes, met een blik die ik waarschijnlijk ook in m'n ogen heb. Dat na een half uur, midden in een nummer, alle lichten uitgaan en het stil wordt, kan niemand wat schelen. Ik hoor van de mevrouw van de EHBO dat er iets met de aggregaat is. De band zwaait en loopt af. Het publiek blijft staan. De schermen naast het podium doen het nog en er verschijnen tweets over een darkroom op Zandstock.

Na een paar minuten gaan de lichten weer aan, en de band komt onder een groot applaus op. Om nog geen minuut later weer in het donker te staan. In paniek rennen medewerkers rond. Er verschijnt een bericht op de schermen dat ze over 10 minuten terug zijn. De dame van de EHBO en ik vragen ons af of K's Choice dan nog zal spelen, hun tijd is al op. Ook vertelt ze dat ze een beetje bi voor Sarah is, zo van 'als ik... dan zij!' Een andere vrouw valt ons bij.

De lichten gaan een kwartier later weer aan. En ze komen gewoon terug! Sarah zegt met een lief accent dat de Belgische Rock 'n Roll te hard is voor de Noord-Hollandse techniek, maar niet dat ze zachter gaan spelen.

Zo'n 20 minuten verlaten ze het podium weer, dit keer in volle verlichting. Het applaus gaat nog even door, en het pubermeisje in mij is gelukkig.


Er zijn nog geen tags.
Search By Tags
Archive
  • Facebook Basic Square
  • Instagram Social Icon